اڄ به ياد آهن اهي خوشين جا پل هر پل توکي خوش ڏسڻ جا پل جڏهن تو چيو ”مرڪ“ هاڻي ايڏي به سهڻي نه آهين پر توکي ڪيئن سمجھايان منهنجا مٺا سائين اگر مان تنهنجي نظر ۾ ٿوري به اهم آهيان ته مان پاڻ کي دنيا جي سونهن راڻي سمجھان ٿي ـ مرڪ سنڌي
Koi Humsafar Nahi Koi Raazdaan Nahi Hai Faqat Ek Dil Tha Apna So Wo Bhi Mehraban Nahi Hai
Kis Aankh Ko Sada Don Kis Zulf Ko Pukaron Bari Dhoop Parr Rahi Hai Koi Sayebaan Nahi Hai
Mere Dard Ki Haqeeqat Mere Aansuon Se Poocho
Mera Majlisi Tabbasum Mera Tarjumaan Nahi Hai
Inhi Pathron Pe Chal Ke Aa Sakte Ho To Aao
Mere Ghar Ke Raste Mein Koi Kehkashaan Nahi Hai